BART NOTTEN, DE GOTHFATHER VAN DE ZIJSPANCROSS.

2003 Bart als vurig supporter van Janssen-NottenTekst: Jan de With

 

BART NOTTEN, DE GOTHFATHER VAN DE ZIJSPANCROSS.

 

Na afloop van het ONK zijspancross in Heerde op 12 mei stond het jeugdige duo Koen Hermans (16 jaar) en Roy Bijenhof (15 jaar) op het erepodium. Een opmerkelijk feit dat een duo van zo’n jonge leeftijd al in hun eerste seizoen bij de ONK zijspancross op het podium staat. Koen en Roy, de ouders en iedereen die bij dit geweldige team betrokken is waren enorm trots op deze prestatie. Maar oud-kampioen Bart Notten sr. kreeg een brok in de keel. Bart zelf stond ontelbare keren op het podium maar nog nooit maakte een huldiging zoveel in hem los als het moment dat hij zijn protegés op het podium zag staan. Zijn grootste ideaal is verwezenlijkt. Als grondlegger van de stichting Kids and Sidecars droomde hij van een jeugdklasse voor de zijspannen met als doel dat de sport ook voor de toekomst behouden blijft. Bart is daar ruimschoots in geslaagd getuige de prestaties van Koen en Roy. En in de wachtkamer staan nog veel meer jeugdtalenten klaar om eens het vaandel van Willemsen en Bax over te nemen.

 

Al meer dan 45 jaren is Bart Notten senior (geboren op 07 maart 1946) nauw betrokken bij de zijspancross. Met een ongekend lange staat van dienst als bakkenist, promotor, “vaandeldrager” en oprichter van de Kids and Sidecars verdient hij een ereplaats in de Nederlands zijspancross geschiedenis.

Willen we naar de beginjaren van Bart’s carrière dan gaan we daarvoor terug naar midden jaren zestig van de vorige eeuw. Het was de tijd van stevig gebouwde kerels die met hun loodzware viertakt machines het losse zand omploegden. Zo mooi bezongen door Bennie Jolink in zijn lied “Oerend hard”. Was het besturen van een dikke viertakt met een veerweg van slechts enkele centimeters een hele kunst, er waren een paar mafkezen die het nog gekker maakten door met een zijspancombinatie door het zand te ploegen. En in een zijspan hoort natuurlijk ook een bakkenist. Met een slakkengangetje kropen de dikke ploffers door de diepe sporen, “vaak was het meer duwen dan rijden met die dingen” zegt Bart. “Maar een lol dat we hadden!. En de wedstrijden waren bijna allemaal in de buurt dus wat was er mis om zondags naar de cross te gaan, twee keer twintig minuten ploeteren en een hele dag lol. Bovendien waren we toch weer van de straat af”. De zijspancross ontwikkelde zich eind jaren zestig in een rap tempo. Er werden combinaties met een tweecilinder gebouwd en de Brit Robin Rind Tutt kwam zelfs met een speciaal zijspanframe op de markt. Dat moois ging allemaal aan Bart voorbij, voor hem hoefde dat allemaal niet zo nodig en hij bleef trouw aan Gerrit Pelgrim met zijn BSA en later aan Herman Weyenborg met zijn BMW. “Als we maar lol hadden”.

Dan volgt die gedenkwaardige tweede pinksterdag in 1971 te Zaltbommel. Traditiegetrouw vond op de uiterwaarden van de Waal een sterk bezette internationale zijspancross plaats. Die dag was, naar later bleek, bepalend voor het verdere leven van Bart. De Nederlanders waren zoals verwacht volop in de slag voor de eerste FIM-cup, voorloper van een echt WK. Met mannen als Broer Dirkx, Jan ten Thije en Ben Snijder had Nederland bij voorbaat een paar favorieten in huis. Verrassend was echter dat Rikus Lubbers/Joop Brouwer aan de leiding gingen. Bij de Nederlandse GP in Rhenen kenden Lubbers/Brouwer wat tegenslag, en verspeelde de leiding aan de Britten Nick Thompson/Dave Beavis. Ook de Duitse equipe Herbert Simon/Klaus Jürgens kende in Rhenen de nodige tegenslag. Ze hadden in de eerste manche uitstekend gepresteerd en de tweede manche leken zij zowaar te gaan winnen. Maar alle inspanningen werden bakkenist Klaus Jürgens net iets teveel en hij zakte in het zicht van de haven uitgeput ineen. Het zijspancircus trok verder en in het Zweedse Varberg namen Rikus Lubbers/Joop Brouwer de leiding in de tussenstand weer over.

In Zaltbommel verscheen Herbert Simon zonder bakkenist, Klaus Jürgens was nog niet voldoende hersteld van zijn inzinkingen maar de Duitser hoopte dat er ergens wel iemand zou rondlopen die hem die dag zou bijstaan. Ben Snijder wist dat Bart als toeschouwer aanwezig was en maakte hem attent op de vacature bij Simon. Bart twijfelde, was hij wel in staat om met zo’n topper te rijden? Na enige aarzeling stemde Bart toe, hij zou die dag als bakkenist bij Herbert Simon fungeren. Van de wedstrijdleiding mochten ze een trainingsronde rijden. Dat was wel nodig want Bart was gewend aan een BMW zijspan. Herbert bezat een Wasp en die stuurde wel even wat anders. Bij elke knip trok Bart flink aan de beugel zoals hij dat moest doen bij de BMW. Bij de Wasp pakte dat anders uit, ze gingen bijna achterover. Maar de afspraken werden gemaakt en ’s middags mengde Bart zich voor het eerst tussen de grote mannen van de zijspancross. Het ging verbluffend goed en na afloop stonden Herbert Simon/Bart Notten als tweede op het podium, naast Broer Dirkx/Wim van Belkom!

 

Enkele weken later vond de Belgische Grand Prix zijspancross plaats. Alle hoop was gevestigd op het duo Rikus Lubbers/Joop Brouwer. Maar de droom spatte ruw uiteen toen Rikus en Joop betrokken raakten bij een valpartij waarbij Joop zijn been brak. Rikus zat zonder bakkenist en de hoop op een Nederlandse FIM-cup winnaar was in één klap vervlogen. Maar Lubbers ging niet bij de pakken neerzitten. Er moest een vervanger voor Joop Brouwer komen, wilde hij nog een kansje op de titel behouden. Zijn gedachten gingen direct uit naar Bart Notten die in Zaltbommel zo verrassend voor de dag was gekomen. Bart stemde toe en het nieuwe duo ging direct intensief trainen want twee weken na de rampzalige wedstrijd in België stond de GP van Oostenrijk al voor de deur. Er waren nog vier titelkandidaten met nog steeds Lubbers aan de leiding met 50 punten, Thompson met 48 punten, Cox met 40 en ten Thije met 38 punten. Dat waren bruto punten want voor de eindrangschikking golden destijds een aantal schrapresultaten. De helft van alle uitslagen plus één was bepalend voor de eindrangschikking. Rikus en Bart werden in Oostenrijk tweede en hielden zo de kans op de titel ruimschoots open. Twee weken later volgde de GP van Zwitserland in Wohlen. Op de spekgladde baan kwamen Rikus en Bart slecht uit de voeten en de strijd om de eerste plaats ging voornamelijk tussen de Zweed Strömberg en de Zwitser Courajod. Deze twee hadden geen invloed op het kampioenschap dus Rikus en Bart konden een bekeken race rijden. Totaal werden zij achtste en na lang rekenwerk werd duidelijk dat zij door de concurrentie niet meer in te halen waren. Rikus Lubbers/Bart Notten hadden voldoende punten vergaard om zich al in de voorlaatste wedstrijd winnaar van de FIM-cup te noemen en werden daarmee officieus de allereerste wereldkampioen zijspancross. Een week later volgde in het Deense Holbaeck de slotwedstrijd en daar onderstreepten Rikus en Bart met een overwinning dat zij de titel volkomen terecht hadden gewonnen. Ook het Nederlands kampioenschap was dat jaar voor Rikus Lubbers/Bart Notten.

 

In de wintermaanden van 1971/1972 drong bij Bart Notten het besef pas goed door dat hij van de ene dag op de andere tot ’s werelds topbakkenisten behoorde. Het sprak welhaast voor zich dat ook in 1972 Rikus Lubbers een beroep wilde doen op Bart. Het zou niet gemakkelijk worden om hun titel te prolongeren, de concurrentie werd steeds groter en vooral in Zwitserland kwamen talentvolle zijspanteams als paddenstoelen uit de grond. En in eigen land zouden ze een tot op het bot gemotiveerde Broer Dirkx tegenover zich vinden die op revanche was belust na zijn mislukt seizoen in 1971.

De eerste GP van het seizoen lieten Rikus en Bart evenals de meeste andere topteams aan zich voorbij gaan. Tegelijk met de wedstrijd in België werd in Rhenen een goed betaalde internationale zijspancross verreden waar de meesten voor kozen. Uiteindelijk kwam het kampioensduo slechts één punt te kort om hun titel te prolongeren… “Ik heb daar mijn leven lang spijt van, hadden we toch maar in België gestart dan was ook in 1972 de titel voor ons geweest”, zucht Bart. Maar ja, het is nu eenmaal zo en je veranderd het nooit. “In ieder geval heeft Rikus er zelf nooit van wakker gelegen”.

Ook de Nederlandse titel ging aan hun voorbij, Broer Dirkx had daar zijn zinnen op gezet en was haast niet te kloppen in het Nederlandse zand.

 

In 1973 kreeg Lubbers het aantrekkelijk aanbod van Yamaha-Nederland om zijn Norton te verruilen voor een Japanse krachtbron. De Yamaha XS-650 leek uiterlijk sterk op een Britse krachtbron maar was veel moderner van opzet en bleek uiterst betrouwbaar. Opgeboord tot 750 cc bleek de motor uitstekend geschikt voor de zijspancross. In een later stadium zou Lubbers de beschikking gaan krijgen over de geheel nieuwe Yamaha TX-750 die van huis uit al 750 cc meette.

Het werd een seizoen met veel pech en ze verloren al snel de aansluiting op de koplopers voor de FIM-cup. De eerste drie wedstrijden bleven ze puntloos en pas in Zweden reden ze de eerste acht punten bij elkaar. De technici van Yamaha boeide dat weinig, zij vonden het interessant of de nieuwe TX-750 het geweld van de zijspancross de baas kon. Uiteindelijk gooide Lubbers het blok aan de kant en greep terug op de betrouwbare XS-650. Daarmee scoorden ze in Groot-Brittannië en Zwitserland nog twee fraaie tweede plaatsen maar het tij was niet meer te keren. De titel ging opnieuw naar de Zwitser Robert Grogg met zijn nieuwe bakkenist Andreas Graber. Als pleister op de wonde werden Lubbers/Notten voor de tweede keer Nederlands kampioen.

Na een aantal jaren zich volledig ingezet te hebben voor de zijspancross vond Bart het eind 1973 welletjes. Het was mooi geweest, ongelooflijk veel plezier gehad maar Bart had een jong gezin gesticht en er moest een huis gebouwd worden. Spijt had Bart niet dat hij zou stoppen, je kunt tenslotte niet je leven lang blijven crossen en hij had meer bereikt dan hij ooit had durven dromen. Rikus Lubbes zou in 1974 met Jac Wery gaan rijden, ex-bakkenist van Ton van Heugten. Vroeg in het seizoen gingen Rikus en Jac samen met Ton en Fons van Heugten trainen in Loenen op de Veluwe. Die dag zou een fatale afloop kennen voor de ambities van Rikus en Jac. In een rechter bocht kwam de combinatie iets te ver naar buiten, Rikus bleef met zijn voet achter een boomstronk haken, er klonk een krakend geluid, Rikus gilde het uit van pijn en wist meteen dat het fout zat. In allerijl werd hij in een auto van de familie van Heugten geladen en naar het ziekenhuis vervoerd. Daar constateerde men een gecompliceerde scheenbeenbreuk. Voor Lubbers was het seizoen voorbij voordat het was begonnen. Datzelfde jaar trok Bart zich terug in het Gelderse Hengelo en bekommerde zich aanvankelijk niet veel meer om de zijspancross. Hij ging al zijn tijd besteden aan het bouwen van zijn huis. Maar gaandeweg het jaar bleek Bart aan een virus te lijden. Het zijspanvirus. Steeds vaker begon hij de cross te missen. Vooral zondags knaagde het aan hem, hoe zou het de jongens vandaag vergaan, steeds meer begon hij de sfeer op het crossterrein te missen. Eén ding stond voor hem vast; in 1975 zou hij weer terugkeren op de circuits. En met wie anders dan met Rikus Lubbers. Maar ook 1975 werd en jaar met vallen en opstaan voor Lubbers. Zijn beenbreuk wilde maar niet voldoende genezen en na een paar wedstrijden moest Lubbers alweer de handdoek in de ring gooien. Zowel in het inmiddels tot Europees kampioenschap omgedoopte FIM cup als in het Nederland kampioenschap speelden zij geen rol van betekenis.

Langs de kant had Rikus veel gezien en geleerd. Telkens als hij een optocht van zijspannen door hetzelfde spoor zag ploeteren dacht hij; als ik nu een links zijspan zou hebben kon ik in mijn eigen spoor die hele trein zo in één keer voorbij steken. Het besluit stond vast, het zijspan zou volgend seizoen naar links verhuizen. Daarmee zou bovendien zijn geplaagde linkerbeen ook wat minder kwetsbaar worden voor botsingen met andere rijders. “Ik moest dus even omschakelen van rechts naar links maar wonderwel had ik dat snel onder de knieën”, zegt Bart. Alle goede voornemens ten spijt, het wilde nog steeds niet lukken met het been van Rikus en de hoogste score in 1976 was een 31e plaats in het NK.

Crossen met een Harley

Rikus Lubbers wilde vaak alles op technisch vlak uitproberen. Daarom was hij er als de kippen bij toen hij in 1977 de unieke kans kreeg om een speciaal Harley-Davidson blok afkomstig uit de dirt-track race te bemachtigen. Geen gewoon straatblok dus maar een op- en top getuned fabrieksblok.

Rikus bouwde een ongelooflijk mooie Wasp combinatie met zo’n v-twin blok.

“Het ding had een enorm koppel, draaide je het gas een beetje open dan ging hij al als een speer. Ging het gas er helemaal op dan trok de combinatie gewoon op het achterwiel. Schakelen was bijna overbodig met het sterke koppel. En toch werd het geen succes. Telkens kregen we te maken met problemen met smering waardoor we uitvielen met vastgelopen lagers. Toen gooide Rikus als zijspancrosser de handdoek in de ring”.

Maar Bart kon zich een leven zonder zijspancross niet meer voorstellen. Met Han Vels miste hij op een haar na het nationaal kampioenschap. Toen Han promoveerde naar de inters stapte Bart over naar diens oudere broer Herman. Allemaal leuk en aardig maar Bart zat zich een beetje te vervelen op het zijspan, oneerbiedig gezegd, maar Bart had nog steeds veel meer in zijn mars. In Ab Brus vond hij weer de ambitieuze partner en hun streven was het H-nummer, destijds het synoniem voor een internationale licentie. En zo bleef Bart jaar na jaar actief als bakkenist. Hij heeft de hele evolutie in de zijspancross ervaren. Van bakkenist op een dikke viertakt, gevolgd door de meer dan 100 pk sterk EML-Jumbo tot de komst van de opgevoerde soloblokjes die later weer uitgroeiden tot tweetakt bommen als Zabel en MTH.

Eind 1997 nam Bart na een carrière van 31 jaren definitief afscheid als bakkenist. Ondanks zijn leeftijd van 51 jaar nog steeds een tijger in het zijspan. Conditioneel niet kapot te krijgen, nog immer strijdlustig. “Toch moet je ergens een lijn trekken. Na 31 jaren crossen was het welletjes. Rikus Lubbers had mij al eens opgebeld met de vraag wanneer ik onderhand eens zou stoppen. ‘Nog even en dan schiet ik je met een jachtgeweer uit het zijspan’ riep Rikus gekscherend”. De Grand Prix van Nederland in Oss zou een mooi moment zijn om te stoppen. “Ik reed toen met Johan Smit en we wilden ons natuurlijk graag kwalificeren voor de wedstrijd. Pech gooide roet in het eten, dat was balen”. Datzelfde weekend werden de Letten Kristers Sergis/Artis Rasmanis voor het eerst wereldkampioen. Een historisch moment wat extra luister werd bijgezet door de aanwezigheid van staatssecretaris en oud-olympisch kampioene Erica Terpstra. Het was Erica niet ontgaan dat Bart afscheid nam en een ferme zoen van haar deed zelfs Bart blozen. “Een pracht vrouw die hart heeft voor alle sporten en zeker niet in de laatste plaats de zijspancross”.

 

Komt Bart eenmaal op gang in zijn Achterhoeks accent dan volgen de prachtige anekdotes elkaar snel op.

Zoals het ongeval tijdens de internationale zijspancross in Meijel in 1972. Op het startveld vlogen Lubbers/Notten keihard over de kop. Bart bleef roerloos liggen. Paniek bij Lubbers en de EHBO’ers. Na een tijdje kwam Bart gelukkig weer bij bewustzijn en werd hij voorzichtig naar zijn auto vervoerd. Gelukkig geen ernstige blessures, alleen een hersenschudding. “Daar twijfelde ik meteen aan”, zegt Bart, “want er werd altijd gezegd dat je geen hersens kunt hebben als je bakkenist bent”. In ieder geval trok het hele gezelschap zijspancrossers de volgende dag naar het Duitse Kamp-Lintfort waar traditiegetrouw op 1 mei een internationale zijspancross werd verreden. En die wedstrijd werd prompt door Lubbers/Notten gewonnen! “Dus moet je als bakkenist inderdaad geen hersens hebben”.

 

Over zijn trip naar Amerika raakt hij ook niet uitgepraat.

Het was 1972 en de Europese solorijders hadden binnen een paar jaren Amerika veroverd. Nu werd het dus tijd dat de zijspannen hun voorbeeld gingen volgen. Samen met nog een aantal Europese rijders trokken zij een maand naar Amerika. “De trip duurde een maand maar veel te kort. We hadden verschrikkelijk veel lol samen en de Amerikanen waren dolenthousiast van de zijspannen. Startgeld of prijzengeld kregen we niet, de hele trip werd gesponsord door de familie van Heugten. Maar op de grote wedstrijden waar ook de Europese solorijders aan de start stonden, gingen we met de pet rond. We haalden een bak geld op, en van de Amerikanen kregen we constant schouderklopjes. Prachtig was dat.

Met een Chevrolet bus met zo’n dikke V8 trokken we door het land. De uitlaat was niet helemaal dicht en als je het gas los liet hoorde je af en toe flinke knallen. ‘Peppie’ achter het stuur, hij kwam met zijn kop amper boven het stuur uit. Ineens kwamen we in een dorp waar het wemelde van de politie. Gas los, en de knallen uit de uitlaat leken wel geweervuur. Omdat een paar van onze groep wat bier had gedronken riep Lubbers “vlug, doorrijden met al die politie”. Een eind verder werden we door een grote politiemacht met geweer in de aanslag volledig ingesloten. Rikus werd uit de bus gegooid en ging gelijk in de boeien. Het was duidelijk menens. Wat bleek nu, in het vorige dorp was een bankoverval gepleegd en toen wij luid knallend het stadje binnenreden sloeg de politie volledig op tilt, ze dachten dat er opnieuw geschoten werd!”.

“De mooiste tijd waren de succesjaren met Rikus Lubbers. Elk weekend trokken we naar grote internationale wedstrijden, vaak in Zwitserland. De Zwitsers waren heer en meester in de zijspancross en het meest illustere duo waren de broers Lorenz en Samuel Haller op hun viercilinder Honda. Echte cowboys waren het, oermensen. Ze gingen een feestje niet uit de weg en het was de gewoonste zaak van de wereld dat we zaterdagavond nog flink aan het bier gingen in de feesttent. Als het echt laat werd rolden de broers Haller ergens in het gras en slaapzak uit en genoten van hun nachtrust. En de volgende ochtend weer gewoon fris aan de start! We waren goed bevriend met hen en met hun ouders. Als we ergens in de buurt waren maakten we steevast een tussenstop bij de familie Haller. Toen de broers Haller stopten met crossen vertrok Lorenz Haller naar Canada. Nooit meer heb ik iets van de broers vernomen totdat ik in 2010 een mailtje ontving van de dochter van Samuel met een foto van Lorenz die sinds een paar jaren weer in de buurt van hun geboortedorp Zetswill woont. Ik heb samen met mijn vrouw Marie de Haller families vorig jaar zomer voorafgaande aan de GP van Roggenburg een bezoek gebracht. Het was een geweldig warm onthaal en Lorenz bleek nog steeds dezelfde oermens als veertig jaren geleden. Een computer is iets waar hij totaal niets van begrijpt. Mailen gaat dus niet, daarom een warm persoonlijk bezoek met prachtige oude herinneringen”. Overigens bleek dat een van de twee zoons van Lorenz Haller de naam Rikus heeft gekregen. “Had hij de andere eigenlijk Bart moeten noemen”, lacht Bart Notten.

 

In 2011 reisde Bart samen met het team van Marko Happich naar de Russische Grand Prix in Kamensk-Uralsky. Helemaal voorbij het Oeral gebergte in het Aziatisch gedeelte van Rusland werd ter gelegenheid van het WK zijspannen een enorm spektakel op touw gezet. Zaterdags werden op een groot podium naast de deelnemende teams ook allerlei belangrijke Russische functionarissen in het zonnetje gezet. Op een gegeven moment verscheen een klein, grijs mannetje op het podium. Hij werd omhangen met een fraaie medaille en diep ontroerd stamelde hij slechts “spaciba” (Russisch voor dankjewel). Dat mannetje bleek niemand minder dan Anatoly Sibertsev, winnaar van de Belgische Grand Prix zijspancross in 1972. “Ik heb vaak tegen de Russen gereden en bewonderde hun inzet. We hadden weinig contact met hen omdat de toenmalige partijfunctionarissen het aan hen verbood en uiteraard was er de taalbarrière met de Russen. Die Sibertsev was dus uitgerekend de winnaar van de wedstrijd waarbij wij achteraf ook aanwezig hadden moeten zijn want dan waren we wellicht ook in 1972 kampioen geworden. Het was voor ons beiden erg ontroerend dat we elkaar na zoveel jaren weer terugzagen”.

 

Na zoveel jaren zijspancross en een zoon met dezelfde naam die zich ook zeer verdienstelijk heeft gemaakt, kom je tot heel opmerkelijke feiten.

In 1994 werd Bart Notten jr. met Wilfred van Weven kampioen bij de zijspan junioren. In Heerde beleefden zij een curieus moment. Wilfred van Werven/Bart Notten jr. werden eerste, naast hun op het podium stonden als tweede Robert Vels/Bart Notten sr. en als derde stond Hendrik van Werven op het podium, de vader van Wilfred en de latere schoonvader van Bart jr.

Kijk je in oude en nieuw programmaboekjes dan lees je al meer dan dertig jaar veel dezelfde namen. Zo zie je in de zeventiger jaren steevast het duo Vels/Notten vermeld staan. Het waren dan Han Vels/Bart Notten sr. en Herman Vels/Bart Notten sr. Daar bleef de relatie met Vels niet bij want in de negentiger jaren staat Bart in het zijspan bij Robert Vels, de zoon van Herman. Robert weet ook niet van ophouden en in het recente verleden stond dan weer Bart Notten junior bij Robert in het zijspan.

Ook Willemsen/Notten komt vaak in de analen van motorsportgeschiedenis voor. Eerst waren het Berry Willemsen/Bart Notten sr. En later de beide zoons van en de zoon van, oftewel Daniël Willemsen/Bart Notten jr. en Marcel Willemsen/ Bart Notten jr. Ook Johan Smit uit Markelo kent een heel lange geschiedenis als zijspancrosser. Zo lang dat hij zowel Bart senior als Bart junior als bakkenist heeft gehad!

 

Een leven na de zijspancross had Bart nooit veel bij stilgestaan en ondanks plannen om een andere invulling aan zijn vrije te geven ten spijt was hij alweer snel op de circuits te vinden. Hij werd daarvoor op zijn wenken bediend want zijn zoon Bart junior begon inmiddels het vaandel over te nemen. Met Wilfred van Werven werd Bart in 1994 al kampioen bij de junioren en in 1999 behoorde het duo al tot de subtop van de vaderlandse zijspancross. Daarnaast maakte ook zijn toenmalige schoonzoon Gerwin Wijs furore als bakkenist. Ook in 1994 werd Gerwin als bakkenist bij Gerton Kops Nederlands kampioen. Gerwin zou later in dienst bij de Duitser Marko Happich in 2003 Duits kampioen worden en wat nog mooier was, zevende in het WK.

In zijn fraai uitgedoste oranje kledij op oer-Hollandse klompen en voorzien van een groot vaandel met daarop zijn favoriete teams werd Bart op de Grand Prix een opvallende en vaste verschijning.

Het gevreesde diepe gat waar menig zijspancrosser in valt na zijn afscheid bleef voor Bart volledig achterwege. Bart kent de hele zijspanwereld, de hele zijspanwereld kent Bart. En toch maakte hij zich zorgen. De zijspancross leefde nog steeds. “Het circus is er nog, maar de clowns niet meer”, zei Lubbers eens maar Bart vermaakte zich met de nieuwe generatie net zo goed als met hun voorgangers. Alleen voor hoelang nog? Elk jaar stoppen er wel een paar teams en het beangstigde Bart dat daar zo bar weinig nieuwe voor in de plaats kwamen. Een treffend voorbeeld was Zwitserland. Eens het allesoverheersende land in de zijspanwereld ging het na de laatste wereldtitel van Fuhrer/Käser in 1996 razendsnel bergafwaarts. De sport was daar volkomen doodgebloed.

Dat het ook in Nederland ooit zover zou komen was niet denkbeeldig. Mits tijdig ingegrepen zou worden. Net als bij de solocrossers zou er ook een opstapklasse of een jeugdklasse voor de zijspannen moeten komen. Er waren wel eens pogingen gedaan om jeugdzijspannen te bouwen zoals bij de broers Willemsen en later bij Etienne Bax en Ben Adriaenssen die al jong met dispensatie op een klein zijspan bij de MON mochten starten. Het resultaat daarvan is iedereen duidelijk. Maar hoeveel talenten zijn er niet verloren gegaan omdat ze die kans niet kregen? Bart lag er wel eens wakker van. Zeker als hij zag hoeveel jonge kinderen in de Achterhoek met een fietsje met zijspan rondreden. Allemaal kinderen met een droom ooit eens net zo beroemd te worden als de broers Willemsen. De vijfjarige Koen Hermans uit Hengelo Gld. was er een van en woonde vlak in de buurt van Bart. Koen werd samen met zijn klasgenootje Roy Bijenhof op een PW 50 (een mini zijspanmotor van Yamaha) gezet en daarmee werden de poorten geopend voor Bart’s ideaal, een stichting “Kids and Sidecars”. Wekelijks waren Koen en Roy aan het crossen op een grasveld. Bart maar aanwijzingen geven. Het gevaar bestond dat de peuters in al hun onkunde of enthousiasme het gas wat te ver zou opendraaien met als gevolg een ongeleid projectiel dat zijn eigen weg zou gaan. Daarom besloot Bart een lang touw aan het motortje te bevestigen in de hoop dat bij onverwachte manoeuvres alles binnenboord gehouden kon worden. Later werd de PW 50 vervangen door een 110 cc Kawasaki automaat met zijspan. In 2008 werd de combinatie verruild een 150 cc LETO-Yamaha. Voorlopig konden de boys daarmee uit de voeten en Bart was bijna dagelijks met hun bezig. Maar één zwaluw maakt geen zomer vond Bart en zijn gedachten gingen nog steeds uit naar een echte jeugdklasse zijspannen.

Ergens moet een begin gemaakt worden en jaarlijks wordt er in de buurt van Hengelo de Achterhoekse Sidecarparty gehouden. In 2007 mobiliseerde Bart alle jeugdzijspannen in Nederland om een keer samen te komen bij de Sidecarparty. De meest rare en onbestuurbare combinaties kwamen tevoorschijn maar iedereen was dolenthousiast over het initiatief en dat moest dan ook een vervolg krijgen. De stichting Kids and Sidecars werd opgericht. Daarna kwam alles in stroomversnelling, de Kids and Sidecars mochten op ONK en WK wedstrijden en Nederland, België en Duitsland demo’s geven en er werd een eerste aanzet gegeven voor een jeugdcompetitie zijspancross. De KNMV en MON stonden welwillend tegenover het initiatief en er werd een reglement opgesteld. Maar probleem was het grote verschil tussen leeftijd en machines. Daarom werden de jeugdzijspannen verdeeld in de klassen A, B en C naar gelang cilinderinhoud en maten van frame en wielen. Wel probeert men de verschillende klassen zoveel mogelijk samen te laten rijden. Het aantal deelnemers bij sommige jeugdwedstrijden begint het aantal deelnemers op een ONK te naderen.

Naast veel voldoening had Bart soms ook wel eens een hoofdpijn van zijn Kids and Sidecars. “Ik ben een man van de praktijk en niet iemand die achter een computer gaat zitten en allerlei regeltjes bedenkt. Daarom was ik dolblij dat de stichting werd versterkt met mensen die meer verstand hebben van bestuurszaken”.

Bart zag zijn ideaal van een jeugdklasse zijspancross bewaarheid. Koen Hermans/Roy Bijenhof heeft hij nu tien jaren onder zijn hoede gehad. Ze zijn nu zestien en vijftien jaar jong en staan aan de vooravond van heel grote dingen. Naast Bart’s pupillen van het eerste uur volgen inmiddels, om er een paar te noemen, de broertjes Rick en Levi Schreurs, de broers Julian en Sam Veldman en de neven Mike en Justin Keuben hetzelfde pad. Hermans/Bijenhof en Keuben/Keuben hebben in 2012 met dispensatie een volledig seizoen gereden bij de MON en werden tweede bij de nationalen. Veel jeugdteams zijn inmiddels overgestapt op een professioneel zijspan van WSP, VMC of WHT. Het ziet er naar uit dat zich binnen een paar jaren een complete lichting jonge zijspancrossers gaat aandienen. Niet alleen in Nederland maar ook in België kon men gebruik maken van Kids and Sidecars. Kijk maar eens naar Nick en Glenn Janssens die een paar jaren nog regelmatig te vinden waren op hun jeugdzijspan en nu al een flink partijtje meeblazen in de Belgische competities.

En dat allemaal is het gevolg van de inspanningen van “Opa Bart”. Was hij niet tot de stichting Kids and Sidecars gekomen dan waren wellicht voor de zoveelste maal jonge talentvolle zijspancrossers verloren gegaan.

Met die wetenschap besloot Bart onlangs een stapje terug te gaan doen. Het voorzitterschap van Kids and Sidecars heeft hij overgedragen en waar kon dat toepasselijker dan op de Sidecarparty waar het ooit allemaal begon. Dat gebeurde niet voordat Bart in 2011 van de Stichting Kids and Sidecars de prestigieuze Ton van Heugtenbokaal kreeg uitgereikt. “Ja, de bekers waren vroeger altijd voor de rijders, zo ging dat. Niet dat ik daar ooit een probleem van heb gemaakt maar deze beker is de mooiste die ik ooit heb verdiend”. Alleen de naam al, Ton van Heugten”. (Red: de eerste keer is de beker uitgereikt aan Jaco Sterkenburg en in 2012 uitgereikt aan Gerda Meijerman). De bokaal is beschikbaar gesteld door de familie en nabestaanden van Ton van Heugten voor de stichting Kids and Sidecars. De teams en hun ouders mogen per stemming bepalen wie de wisselbeker toekomt. “Jaco en Gerda hebben hem zeker verdiend want zij zijn samen met de overige bestuursleden de mensen die ik nu net nodig had om de stichting naar een hoger plan te brengen”.

Zien we Bart dan niet meer terug bij de zijspancross? Nee, geen Bart zonder zijspancross en geen zijspancross zonder Bart. Dat bleek vorig jaar nog toen Bart zijn oude helm, laarzen en OK T-shirt uit de kast haalde om samen met zijn oude rivaal Jan ten Thije een lesje zijspancross te geven op de reünie in Lierop. Dat beviel zo goed dat zo in Hengelo GLD. tijdens het jubileum op het Hengelse zand nogmaals samen optraden.

 

Dit jaar rijden Koen Hermans/Roy Hermans het volledige ONK zijspancross op een WSP-Zabel, zeg maar de eredivisie van de zijspancross. “Daar zijn ze klaar voor” zegt Bart. “Wat nu belangrijk is dat ze de overstap naar de harde banen zullen wagen, dit is mijns inziens een must daar wij als geboren zandhazen te boek staan en er op de grote tafels en dubbelsprongen in het buitenland veel winst geboekt kan worden. En eenmaal de winst geboekt zullen ze zeker een danige concurrent zijn voor de toekomst!!

Bart kennende zal ook dat laatste hoofdstuk bij zijn “mannen” slagen. Eigenlijk is zijn missie nu al geslaagd getuige de podiumplaats van Koen en Roy in Heerde.

Wat betreft de Kids and Sidecars is Bart’s wens grotendeels vervuld. Heeft hij dan geen wensen meer? “O ja, nog eentje. In 1972 hebben we met een ploeg Europese zijspancrossers een tournee door Amerika gemaakt. Dat werd een grandioos succes. We reden vaak in het bijprogramma van een internationale solowedstrijd maar het publiek ging meestal bij ons meer uit hun dak dan bij de solo’s. In 1974 trok opnieuw een grote ploeg Europese zijspancrossers naar de States maar helaas heeft dat optreden nooit een echt vervolgd gekregen. Maar als ik onze huidige toppers met hun zijspannen hoger zie springen dan de solo’s dan zou dat voor de Amerikanen echt te gek zijn. Ze hebben geen flauw idee wat er zich hier in Europa afspeelt. Maar ja, wie gaat een overtocht naar de States betalen? Eén keer en ze zijn helemaal verkocht aan de overkant van de plas!”

 

2015-4-11, NK Schayk

 

Deze zaterdag staan de manches bij Schaijk op het programma. De teams uit Frankrijk, Barat en Pruniers en het team uit Denemarken Thuno\Modekjear , stonden vannacht al weer vroeg geparkeerd op het rennerskwartier. Deze buitenlandse teams hebben er veel voor over om bij ons de competitie te rijden. Ze hebben er allemaal zin in. De teams konden dit keer bij kidsandsidecars zelf inschrijven. Dit om de clubs en de MON tijd te besparen en het werkt. En natuurlijk zijn we weer blij met zoveel deelname. Helaas missen we   het team Daniels en Bruno Lielbardis, vanwege de afgelasting van onze wedstrijd op 4 april in Emmen vertrok het Letse team eerder terug naar Letland.

Ook voor ons de nieuwkomers Ijen kops en Mies de Louw. Ijen heeft in het verleden wel eens bij ons gereden, maar dit seizoen start hij voor het eerst met Mies de Louw. We hebben ze naar de stand in het kampioenschap op laten rijden, maar omdat wij met 3 klasses tegelijk rijden,was het voorstel om en om op te rijden. Eerst de nummer 1 in de AS klasse en dan de nummer 1 in de A klasse en dan de nummer 1 in de B klasse en de nummer 1 in de C klasse. Dan komen alle nummers 2, 3, 4 enz. Aan de start 11 teams, helaas was het kleinste en jongste team verhinderd . Schaijk, zachte zand baan op een maisplak, lag er goed bij. Het zonnetje laat zich heel even zien, af en toe een paar regendruppen, en af en toe een bui, maar de wind waaide hard, wat erg de tempertuur deed zakken rrrr, maar we mogen niet klagen het meeste gaat en valt langs ons heen.

De 1e manche is goed verlopen de teams hebben allemaal top gereden, de een meer puntjes als de ander, er kan maar 1 de eerste zijn en een de 2e en ga zo maar door. Grote verrassing is Max Bevers met Gijs van Boxtel, reden zeer goed rond op het grote span. Deze jongens krijgen echt plezier in het zijspanrijden. Ook de 2e manche hebben de teams goed gereden mede dankzij de vrijwilligers van Schaijk en MON en onze eigen ouders en monteurs. Helaas moest het team Thuno en Modekjear hun 2e mache met machinepech onderbreken. Papa Thuno denkt dat de schade meevalt en dat zij het kunnen fiksen. Op naar onze een volgende bekerwedstrijd en die wordt verreden bij de GP in Oldebroek. Maar duurt nog een paar weekjes. Misschien zien we jullie dan.Kids 2015 SchaijkGerda (12) (640x409)

 

 

 

DEELNEMENDE TEAMS ;

AS KLASSE;

JULIAN EN SAM VELDMAN    rijnummer 17

KILLIAN EN EVAN PRUNIER   rijnummer 94

Ijen en Rowan Kops     rijnummer 98   ovb

THOM VD LAGEMAAT EN LAARS DE LAAT  rijnummer 99

ARTHUR EN HUGO BARAT     rijnummer 101

 

A KLASSE;

YARNO EN JAKE LOOIJEN RIJNUMMER 8

 

B KLASSE;

BRAM EN DIRK VAN DIJK    rijnummer 69

BJORN VD HEUIJ EN THIJMEN KUIJPERS   rijnummer 2

KOEN EN RICK GRONDMAN    rijnummer 14

ANDREAS THUNO EN MIKKEL MODEKJEAR   rijnummer 61

MAX BEVERS EN GIJS VAN BOXTEL    rijnummer 60

 

C KLASSE;

VIC TEN BULT EN TAYIM KAETHOVEN rijnummer

 

14 teams aan de start bij 1E KAMPIOENSWEDSTRIJD IN OVERLOON, 21-03-2015

Na een winterlang van bezoeken en overleg met bonden en bestuursvergaderingen over veranderingen van cc en klasse-indelingen met als grootste verandering de AS klasse d.w.z. de wat grotere jeugd t/m 18 jr met meer cc’s . Dit was voor ons als bestuur een sprong in het diepe, met deze, “Kanonnen” tussen de lichtere machines!

Wil bij deze alle teams een “Dikke Pluim” geven voor hun gedrag en saamhorigheid. Dankzij deze verandering en bovenal  de opkomst van 4 buitenlandse teams, hadden we 14 teams aan het starthek, waaronder onze jongste , “Telgen” in de C klasse Vic ten Bult / Tayim Keathoven. Deze groentjes hadden het jammer genoeg zwaar te verduren in de baan en willen zich nog even op een relaxter manier voorbereiden voor de toekomst. Hopende op meer teams in deze klasse en zo de jeugd wat langer onder onze hoede hebben.

14 Zijspannen waren op deze 1e wedstrijd van 2015 aanwezig, een respectabel aantal in de nieuwe AS klasse 5 deelnemers, te weten Julian Veldman die ook met zijn broertje Sam meteen liet zien wie er het sterkste is op dit moment!

Altijd weer mooi dat we nog een links zijspan in onze gelederen hebben in de personen van Tom v/d Lagemaat/ Lars de Laat deze ,linkse” genen hebben ze niet van een vreemde.

Dan waren er 2 Franse teams met vonkel nieuwe WSP’s de gebr. Prunier Killian & Evan komen uit de buurt van Poitiers deze rijden zijspan sinds okt 2014, eerst met WHT 150 cc Honda en sinds Januari 2015 met WSP Zabel en deden dat voor hun debuut uitstekend!!

De Barat Brothers zijn al geen onbekenden meer in de zijspan wereld met de genen van pa en opa Barat. Deze familie woont in de buurt van Tours en ook sinds januari met een nieuwe WSP Zabel . Arthur en Hugo deden met hun “Holeschot” goede zaken voor het verdere verloop van de wedstrijd. Papa Barat was tussen de manches door even een uiltje aan het knappen. Zij kwamen heel vroeg  in de ochtend aan.

20150321_125920 (480x640) - kopie - kopie - kopie

 

Nog 2 gevestigde namen in deze tak van sport Niklas Willemsen/ Aivar v/d Wiel, deze 2 boys moesten nog duidelijk wennen aan elkaar en machine, maar deden dit op een nette manier en waren er mooie spannende onderlinge gevechten met div teams!

In de A klasse 2 teams ,te weten Yarno & Jake Looijen, deze hadden ook nog weinig meters met de motor gemaakt en moesten ook nog wennen tussen dit grote geweld.

Voor de zussen Marina en Sabrina Schindhelm was het al in de training voorbij, bij een koprol brak Sabrina haar pols en werd ze door hulpvaardigheid van  Ingrid Looijen begeleid naar het Boxmeerse Ziekenhuis .Na het maken van foto’s en het aangelegde gips arriveerden zij na enige uren weer op het rennerskwartier ! Later bleek dat Sabrina ook een rib had gebroken. Dames , van harte BETERSCHAP! Namens iedereen die betrokken is bij KIDSANDSIDECARS.

6 Starters in de B klasse, hier werden we weer vereerd met een bezoek van de familie Liebardis , zij hier voor 3 weken wat ervaringen komen opdoen op div circuits in de buurt van Kaspars Stupelis! Dit werd mede mogelijk gemaakt door Wim Hones van WHT motoren en GDfoto, deze dragen de jongens een warm hart toe.

Simon Veldman werd gebeld door Kapars Stupelis of hij met zijn “KNOWHOW” de Letse mannen kon helpen door een motorisch probleem op te lossen bij het span samen met Kaspars Lielbardis. Dit werd zeer gewaardeerd. Helaas zijn zij eerder weer vertrokken naar Letland dan wat de bedoeling was, doordat Emmen voor KIDSANDSIDECARS afgelast werd.

 

Een nieuw gevormd team uit Denemarken, Mikkel Modekjaer had in de vorm van Andreas Thumo een zeer goede stuurman terug gevonden,aan zijn rijstijl was duidelijk zijn solo geschiedenis aftelezen!

Vele teams in deze klasse waren aan elkaar gewaagd en was het voor het publiek een lust om na te kijken, dit maakt onze sport natuurlijk ook aantrekkelijk voor het verdere verloop en geeft een positieve ,,Boost” voor de toekomst!

Bjorn v/d Heuij en invaller bakkenist Tijmen Kuijpers reden evenals de gebr Bram en Dirk v Dijk met hun vertrouwd materiaal en deden dit zeker niet onverdienstelijk’

Koen en Rick Grondman zijn ook overgestapt naar wat meer cc”s en hebben hierdoor ook wat aanpassingstijd nodig, maar mengden zich volop in de strijd in deze klasse!

 

Max Bevers/Gijs v Boxtel waren met hun grote EML span, Max 32 kg op de teller een lust voor het oog en vooral zijn doorzettingsvermogen, tussendoor 2 Quad manches gereden ,Chapeau!!

Graag wilen wij weer iedereen bedanken die heeft bij gedragen dat de teams van KIDSANDSIDECARS bij Overloon van start konden gaan.

Met vr. groet,

Bart Notten

 

 

EINDELIJK IS HET ZOVER ZATERDAG 21 MAART 2015 STAAN ER IN OVERLOON 14 TEAMS AAN DE START.(1 team moet nog reageren) IN IEDERE KLASSE HEBBEN ER  1 OF MEER TEAMS AANGEMELD.  DE TEAMS STAAN TE POPELEN OM HUN RIJKUNSTEN MET HET PUBLIEK TE KUNNEN DELEN. OOK VOOR DE ORGANISATIE VAN OVERLOON IS HET NATUURLIJK VEEL MOOIER OM EEN VOL START HEK TE HEBBEN. HET BELOOFT EEN MOOIE WEDSTRIJD TE WORDEN , DE TEAMS DIE STAAN INGESCHREVEN ZIJN AAN ELKAAR GEWAAGT. OOK EEN NIEUW TEAM STAAT TUSSEN DE ZWAARDERE SPANNEN, MAAR DAT ZAL GEEN PROBLEMEN GEVEN, WANT ELK TEAM WEET DAT EEN KLEINER SPAN TEN ALLE TIJDEN VOORRANG HEEFT, MOCHT ZICH EEN TEAM DEZE REGEL NIET IN ACHT NEMEN, DAN WORDEN ER MAATREGELS GETROFFEN. MAAR GELUKKIG IS DIT NOG NOOIT VOORGEKOMEN, ONZE TEAMS HOUDEN VAN FAIR PLAY. WE ZIEN U GRAAG LANGS DE KANT IN OVERLOON.

TOT DAN!

DRE_4608

 

DEELNEMENDE TEAMS ;

AS KLASSE;

JULIAN EN SAM VELDMAN    rijnummer 17

KILLIAN EN EVAN PRUNIER   rijnummer 94

THOM VD LAGEMAAT EN LAARS DE LAAT  rijnummer 99

ARTHUR EN HUGO BARAT     rijnummer 101

NIKLAS WILLEMSEN EN AIVAR VAN DER WIEL rijnummer 111

 

A KLASSE;

YARNO EN JAKE LOOIJEN RIJNUMMER 8

SABRINA EN MARINA SCHINDHELM  RIJNUMMER  194

 

 

B KLASSE;

BRAM EN DIRK VAN DIJK    rijnummer 69

BJORN VD HEUIJ EN THIJMEN KUIJPERS   rijnummer 2

DANIELS EN BRUNO LIELBARDIS  rijnummer  7

KOEN EN RICK GRONDMAN    rijnummer 14

ANDREAS THUNO EN MIKKEL MODEKJEAR   rijnummer 61

MAX BEVERS EN GIJS VAN BOXTEL    rijnummer 60

 

C KLASSE;

VIC TEN BULT EN TAYIM KAETHOVEN rijnummer

 

MILL 1-03-2105

OP  ZONDAG 1 MAART STONDEN ER  IN MILL EEN GROOT AANTAL ZIJSPANNEN AAN DE START. PRACHTIG OM TE ZIEN AL DIE RONKENDE MOTOREN. VAN JONG NAAR OUD, VAN DIK NAAR DUN, ZO OOK 2 TEAMSVAN DE KIDSANDSIDECARS.ZIJ  HEBBEN VORIG JAAR HET NEST  DE KIDSANDSIDECARS VERLATEN EN GAAN HUN GELUK BEPROEVEN BIJ DE NATIONALEN VAN DE MON, NAMELIJK TEAM SVEN WISSELINK EN CELINE PEDDEMORS EN TEAM IRIS EN TIMO MEIJER. VANDAAG WAS HUN EERSTE WEDSTRIJD.  TEAM WILFRED VOS EN DION RIETMAN VOOR HET 2E JAAR EN  NIET GEHEEL ONVERDIENSTELIJK,ALLEN RIJDEN NOG AF EN TOE NOG MET DE KIDSANDSIDECARS MEE. TEAM JULIAN VELDMAN EN JORRIT VAN DE PUTTEN  REDEN VOOR HET EERST MEE BIJ DE INTERS EN KWAMEN HIER GOED VOOR DE DAG. DOOR SNELLE SAMENWERKING  VAN KIDSANDSIDECARS EN DE KNMV / SPORTCOMMISSIE  IS GISTEREN DE DISPENSATIE BIJ DE KNMV ER DOORGEKOMEN ZODAT DAT BEIDEN OOK BIJ DE ONK AAN DE START KUNNEN VERSCHIJNEN. SOMS HEEFT HET  VOORDELEN ALS EEN TEAM ENKELE JAREN BIJ DE KIDSANDSIDECARS HEEFT GEREDEN EN EEN CV HEEFT OPGEBOUWD. WIJ WENSEN HEN ALLEN VEEL SUCCES!

MON Mill 01-03-2015 010 (749x499) MON Mill 01-03-2015 021 (749x499)

 

ZIJSPAN SEIZOENS OPENER AFGELAST/CANCELLED 8-2-2015

bestuur MC de Wielewaal Reusel

ZIJSPAN SEIZOENS OPENER AFGELAST

SIDE-CAR SEASONS OPENER CANCELLED

Het bestuur van MC de Wielewaal Reusel heeft vanavond tot grote spijt moeten besluiten dat de zijspancross van volgende week zondag 8 februari afgelast moet worden. De afgelopen weken hebben bestuur en vrijwilligers bijna elke vrije zaterdag en zondag opgeofferd om het circuit in redelijke conditie te houden. Door de vele regen- en sneeuwval was dat op zich al een hele moeilijke opgave. Want verdorie mensen. Het regent en/of sneeuwt al vanaf december. Het blijkt echter “dweilen met de kraan open”. Elke keer als je dan na zo’n werkweekend denkt: “ zo nu is het circuit weer redelijk, het moet nu even een paar dagen neerslagvrij blijven”, dan komt er weer een vette, langdurige, harde regen-hoosbui overheen. Werk weer voor niks. Waterputten weer vol, en weer modder scheppen de volgende keer.

Bestuur en vrijwilligers worden er moedeloos van.

Met de vele regen en sneeuw die komend weekend weer voorspelt wordt, alsmede de neerslag die verderop in week cq in de aanloop naar 8 februari nog gaat vallen, ziet het bestuur geen andere oplossing meer. Er kan gewoonweg niet gereden worden op ons circuit. En wij hebben onvoldoende tijd, mankracht en machines om de baan nog rijklaar te maken. Dat spijt ons zeer, maar de feiten zijn zoals ze zijn.

Stichting KIDSANSIDECARS blij met bonden en de vernieuwingen

Eindelijk goed nieuws voor de jeugd van KIDSANDSIDECARS. Na uitvoerig overleg tussen alle partijen, KIDSANDSIDECARS, KNMV EN MON, is er positief nieuws te melden. En wij als Stichting zijn hier natuurlijk erg blij mee.

Het aanvullend reglement van KIDSANDSIDECAR is aangepast met een dubbele goedkeuring, zowel de leeftijden als cyclinderinhoud worden aangepast.

De Leeftijden in de C- en B- groep gaan omlaag.

In de A-groep gaat de 250 cc 2 takt omhoog naar 500 cc 2 takt. 450 c 4 takt blijft gelijk en ook hier gaan de leeftijden omlaag.

En de As – groep wordt uitgebreid. Voor teams die in de AS-klasse willen starten hebben een goed keuring van het bestuur van KIDSANDSIDECARS nodig en hebben al een aantal jaren in de andere klasses bij ons voor het kampioenschap gereden. Elk nieuw team ( die nog niet bekend zijn binnen het KIDSANDSIDECARS-gebeuren) gaan in een traject. Deze moeten getraind en goedkeuring hebben van een bestuurslid van de KIDSANDSIDECARS. Deze goedkeuring kun je verkrijgen door te trainen met Roger van de Lagemaat. Hij bekijkt of het team , het zijspan onder controle heeft en er vertrouwd mee in en over de baan kunnen rijden.

Dit is misschien ook een aanzet om nieuwe teams naar de start te krijgen.

Om de oudste teams, die ons gaan verlaten en de overstap maken naar de MON-Nationalen en of naar de ONK’S van de KNMV, nog optie te bieden om dit seizoen op de zaterdag bij KIDSANDSIDECARS te rijden en op de zondag te starten bij nationalen.

Niet alle teams willen direct hogerop rijden, die willen gewoon lekker kunnen sporten met motoren op de circuits en nog iets langer “ kind “ willen blijven, wat ook heel belangrijk is . Kind het kind laten en lekker zijn of haar ding laten doen. Ook de ouders spelen een belangrijke rol hierin en willen soms meer dan dat hun kinderen willen of kunnen.

De aanpassingen gaan worden:

C-groep ;

Cylinderinhoud   tot max. 150 cc 2 takt en 150 cc 4 takt en tm. 11 jaar.

B-groep:

Cylinderinhoud tot max 250 cc 2 takt en 250 cc 4 takt en vanaf 11 jaar.

 

A-groep:

Cylinderinhoud tot max 500 cc 2 takt en 450 cc 4 takt en vanaf 11.

AS-groep;

Cylinder inhoud tot max 700 2 takt en 630 cc 4 takt en leeftijden tm 18 jaar.

De samengestelde leeftijd wordt ook 36 jaar. Voor afwijkende leeftijden en cc’s kan dispensatie voor onze jeugd worden aangevraagd. Voor meer vragen hierover mogen jullie altijd mailen met Chris, [email protected]. Wij willen graag een bijeenkomt organiseren, maar dan moet er voldoende deelname zijn.

En nog een nieuwtje is dat we voor 95 % met zekerheid mogen zeggen is dat we 15 minuten+1 ronde per manche mogen gaan rijden!

 

De wedstrijdkalender is nog VOORLOPIG, DUS ONDER VOORBEHOUD. Flyer (749x528)

 

NIEUWSBRIEF DECEMBER 2014

images[6]Hallo Allemaal ,                                                                                                                      28 december 2014

 

Voor jullie ligt onze 2e nieuwsbrief van 2014 en wij, van KIDSANDSIDECARS hopen dat jullie met jullie vrienden , familie en kennissen de feestdagen goed hebben door gebracht. En een jaar is zo voorbij en nu staat 2015 alweer achter starthek   te wachten. De voorbereidingen voor 2015 lopen volop en de 1e wedstrijd staat 8 februarie 2015 weer op het programma  bij Reusel en er zullen nog velen volgen.

Maar eerst even globaal 2014 doorlopen en natuurlijk is dat ons kampioenschap en Huldiging . Onze wedstrijden worden verreden bij beide bonden , KNMV en MON . En natuurlijk zijn we zeer verheugd dat we door deze bonden en mede de clubs aan de start mogen staan. Nogmaals alle kampioenen van Harte gefeliciteerd, ook bij de MON en KNMV. Onze jeugd is wel hun toekomst. En enkele van onze teams hebben  dit jaar de leeftijd bereikt om door te stromen naar de nationalen bij de MON.  En dat houdt in dat enkele teams ons gaan verlaten en geluk daar beproeven. Onze winnaar van de Ton van Heugten Bokaal werd dit jaar Chris Kool. Er werden nog een aantal andere namen naar voren gebracht, maar Chris had de meeste punten.

Ook hebben we een trainingsweekend gehad   bij OMC Oploo. Deze trainingsdagen werden georganiseerd door Jeroen Kuijpers en Coen vd Heuy en mwv. KIDSANDSIDECARS. Dit 2 daags evenement werd ondanks veel regenval een groot succes .

Topteams als Ben Adraeanssen en Ben vd Bogaard, Etienne Bax en Kaspars Stupelis en Daniel Willemsen en Robbie Bax en Han van Hal waren uitgenodigd om hier naar toe te komen om de jeugd kneepjes uit het vak bij te brengen.

Uit verschillende delen van Europa: Groot-Brittannié/ Duitsland Frankrijk/ Belgie/ Denemarken/ Nederland, waren er teams vertegenwoordigt en konden op deze manier kennis te maken met hun idolen. Dit zegt natuurlijk wel iets over de populariteit van ons jeugd project in het buitenlland.

 

’s Ochtend voor de warming up werden er 2 groepen gemaakt , zowel een Engels talige – , als een Nederlandstalig groep en later werden de teams in meerdere groepen verdeeld om de teams meer te verspreiden over de oefeningen. Daniel en Robbie timmerden aan de bochtentechniek , Ben en Kaspars verzorgden de conditietraining, Ben en Han probeerden de kids het startprocedure bij te brengen en Etienne bracht hen de vaardigheden bij van het rijden op de baan.

Reiger stelde de vering af voor de spannen . De oefeningen werden uitgevoerd onder een kritisch oog van de trainers. Door de zware conditie van de baan werden de machines zodanig op de proef gesteld en moesten sommige teams vroegtijdig afhaken, toch werd er fanatiek geluisterd en de aanwijzingen van de trainers netjes opgevolgd en  later op  middag  onder het genot van een BBQ werd de dag nog eens doorgenomen en kon men toch tevreden op deze dag terug kijken. En de Kids? Die……………………………………. waren razend enthousiast.

 

AP1T0054 (749x499)

Hier boven “De Kids” tijdens de groepsfoto van de trainingsdag en helaas voor de 2 e dag in dit weekend , weer allemaal regen, hierdoor zijn de oefeningen vd 2e trainingsdag komen te vervallen, maar Coen zou Coen niet zijn als ie ook nog iets anders in petto had. Er zou deze dag ook een filmploeg komen om een reclame-spotje van de SNS-BANK tijdens de trainingen op  te nemen en zij zochten een stand-inn voor Bennie Jolink en zijn kleinzoon en zij vonden niemand minder dan Sam Veldman en Willem van Ravenstein. Dit kon gelukkig in beperkte mate wel doorgaan. Het spotje was al met regelmaat te zien op de televisie.

Op uitnodiging van MSV Kleinau reisden  we eind september met 10 teams af naar Duitsland. Deze enthousiaste vereniging had alles tot in de puntjes verzorgd ( van verzekering/inschrijfgeld/Entreekaartjes , tot prachtige bokalen).

Door de harde ondergrond en de vele hoogteverschillen was dit voor onze jeugd een leerzaam weekend. Het voltallige publiek was ,, Sehr Begeistert” van de kunsten van onze ,,Nachwuchsfahrer” en MSV Kleinhau hebben KIDSANDSIDECARS al weer uitgenodigd voor de nachtcross van 2015! Namelijk op 15 mei 2015. En net als de afgelopen keer zal het zeer zeker weer reuze gezellig worden. Mede dank zij Richard en Audrey.

 

Helaas zijn wij genoodzaakt om in het nieuwe jaar de nieuwsbrief alleen nog per mail te versturen. Wilt u onze  nieuwsbrief  blijven ontvangen?

Mailt u dan uw mailadres [email protected] en u blijft de nieuwsbrief  ontvangen.

 

Namens het bestuur  van KIDSANDSIDECARS en haar teams willen wij graag iedereen ( Donateurs, Sponsoren, MON, KNMV, CZC, ouders,  monteur, motorclubs, fotograven en andere fans)  hartelijk bedanken voor hun steun en support en toeverlaat, op welke manier dan ook.  Die het mogelijk maakten voor weer een prachtig seizoen KIDSANDSIDECARS . Top!

EN

wij wensen jullie allemaal een onzettend , gezond, gelukkig en sportief 2015!

 

Met vr. groet,

Namens het bestuur

logo kids

 

Bart , Gerda, Chris, Roger en Henk

images[5]

 

 

 

 

 

8 november 2014 Opstapdag en de Huldiging in de Veldhoek

DSC03552 (749x498)

Zaterdag 8 november 2014 was er onder een stralend zonnetje weer ons laatste motortreffen van het jaar, terafsluiting van een mooi

cross-seizoen was er een opstapdag en onze jaarlijkse Kampioenshuldiging in de Veldhoek.

Veel van onze jeugdteams waren hierbij aanwezig en reden div rondjes met de massaal opgekomen ,”Opstappers”.

Het is verbazingwekkend hoeveel talentjes hier tussen zitten en zijn we ook weer geslaagd in deze opzet voor de toekomst!

Na deze succesvolle middag met medewerking van helpers, vrijwilligers en sponsors was het om 17.00 uur

tijd voor de Huldigingen van div personen en Teams.

De bekers & aandenkens werden wederom beschikbaar gesteld door de Fam v Heugten.

IMG_2218 (749x499)

 

In de A groep was het  voor de 5e keer dat Julian & Sam Veldman  de 1e pl. mochten innemen(ook werd Julian met Jorit v/d Putten Ned. kampioen bij de MON Nat en zal de titel verdedigen bij de inters in 2015 bij de MON).

Op de 2e pl. Dan Foden/Noah Kuijpers en dit mag je wel een verrassing noemen daar deze ,Mennekes” in 2014 omturnden van linkse bak naar rechtse op een door Bastec verzorgd Frame!

De 3e pl. was er voor Sven Wisselink/Celine Peddemors die op het eind van het seizoen steeds beter gingen met hun “dikke,Huski” en de Veldmannekes een paar Manche-overwinningen afsnoepten. ( mede kwam dit doordat de MON een wedstrijd inlaste op dezelfde datum).

Iris en Timo reden niet alle wedstrijden(soms motorpech) en werden toch keurig 4e, ook dit Team zullen we in 2015 op Nat niveau bij de MON kunnen aanschouwen!.

Bjorn v/d Heuij en zijn broer Sten, ook dit Team kende de nodige tegenslag en moest aantreden met een invaller bakkenist Tijmen Kuijpers( broertje van!)en deed dit zeker niet onverdienstelijk op een 5e plek.

Jarno & Jake Looyen moesten nog duidelijk wennen aan hun , “Dikke, machine”maar met het vorderen van het seizoen groeide ook bij deze Boys het zelfvertrouwen 6e plek!

7e waren door enkele gastoptredens de zusjes Schindhelm uit Duitsland hopelijk zien we ook deze meiden  ook in 2015 nog menigmaal terug!

IMG_2225 (749x499)

 

Bij de Btjes hadden we ook dit jaar een Buitenlandse Kampioen Mikkel Modekjear/ Jonas Hastrup uit Denemarken, deze Boys presteerden het ook in hun 1e jaar op een prachtige Kawa 250cc Ned Kampioen te worden,”Stor Praestation Drenge”.

Koen & Rick Grondman werden door hun regelmatige goed presteren keurig 2e dit team zal ook in 2015 met wat grotere ,,Brommer” aan de start verschijnen!

Bram & Dirk v Dijk werden 3e  en verrasten menigmaal vriend & vijand door vooral op hun thuisbanen geweldig te presteren, jammer dat ze niet alle wedstrijden kunnen rijden, anders waren dit potentiele kampioenskandidaten, mijn inziens!

Ook hadden we nog een gast optreden voor een 2 tal wedstrijden en trainingen door Kaspars Stupelis gegeven voor de 7 jarige , “Twins” Lielbardis uit Letland , jammer voor deze jongens, dat door de vele km dat ze zich niet vaker in competitie verband kunnen meten met andere teams, want in deze , Twins schuilt wel degelijk talent(Nederland is gewaarschuwd bij deze).

IMG_2238 (749x499)

In de C groep hadden we dit jaar een nieuw team Max Bevers/Gijs v Boxtel deze jongens hadden wat opstap problemen met machine & Bonden om dat Max ook nog Quad rijd en eerst mocht hij geen 2 wedstrijden op 1 dag rijden, maar met medewerking van div. wedstrijdleiders en de Mon hebben ze op de dag de manches anders ingedeeld en hierdoor kwam er meer tijd tussen de manches en kreeg Max meer rust om dan nog even met de KIDSANDSIDECARS mee te rijden. Top geregeld!

In dit team schuilt wel degelijk talent en dat zullen ze zeker in 2015 laten zien in de B klasse!

IMG_2240 (749x499)

Dan hadden we nog een proefproject met wat meer cc ‘s en jammer genoeg hadden we maar een deelnemer Sepp v Gommeren/Eva Visser voor Kidsandsidecars was dit een succes hopende dit in 2015 verder uit te bouwen.

Namens het bestuur van KIDSANDSIDECARS, Allen van harte gefeliciteerd met behaalde resultaten.

 

De Ton van Heugten beker ging dit jaar naar Chris Kool  voor zijn inzet voor Kidsandsidecars,

IMG_2254 (749x499)

 

Gerda zat weer dicht in de buurt. Bedank deze 2 voor hun tomeloze inzet aan onze stichting. Ook Han van Ulzen, Henk Enzerink, Marcel Grondman, Coen vd Heuij en Jeroen Kuijper, Julian en Sam Veldman  en Opa bart werden genomineerd. De bloemmetjes gingen dit jaar naar;

Rikki Enzenrink, Arno Meijerman en Coen vd Heuij, een blijk van waardering voor hun hulp achter schermen.

Tevens willen wij Marcel Willemsen heel hartelijk bedanken voor zijn inzet voor de kids van KIDSANDSIDECARS. Wij wensen hem dan ook veel succes met alles wat hij in de toekomst gaat ondernemen.

Nog een paar bedankjes en wel voor:

Gerrit en Jeannette

Mariska

Richard en Audrey

Nikki

Attraktieverhuur Dalfsen beschikbaar stellen van het springkussen.

Garage  Roland vd Vegt voor het beschikbaar stellen van de aanhangwagen